| تبليغات | X |
من مادر فرزندیم از نسل شب بوها
هم بستر ابری پریشان چون پرستوها
من یک زنم..شرقی ترین خورشید در قلبم
دلواپس بود و نبود بچه آهو ها
بیهوده من عاشق نگشتم بر دو چشمانت
تذهیب کاری کرده اند این چشم و ابروها
در لابلای گیسوانم خانه دارد باد
شرمنده ام از این پریشانی گیسوها
دف میزنم...فیروزه میبارد از انگشتم
من عاشقت هستم ببین با این النگوها
سیما احمدی
نوشته شده توسط سیما احمدی در یکشنبه 16 فروردین1388 | 
